Załamanie nerwowe – czym się objawia? Jak sobie z nim radzić?

Załamanie psychiczne to stan, z którym zmaga się wiele osób w różnym wieku. Dotknąć może każdego, bez względu na stan cywilny, sytuację rodzinną i majątkową. A że ma ogromny wpływ na codzienne funkcjonowanie, warto wiedzieć, na czym polega, jak można je zdiagnozować i co zrobić, by sobie z nim poradzić. 

Jakie są objawy załamania nerwowego?

 Załamanie nerwowe to stan nagłego, intensywnego pogorszenia zdrowia psychicznego, spowodowany przez traumatyczne przeżycie (śmierć bliskiej osoby, utrata pracy) lub przedłużające się obciążenie, wywołujące wyczerpanie nerwowe. 

Choć załamanie może mieć różną intensywność i przyczynę, wymienić możemy kilka objawów, z którymi najczęściej się wiąże. Na takiej liście znajdą się między innymi: 

  • zaburzenia snu,
  • utrata równowagi psychicznej,
  • poczucie bezradności,
  • brak apetytu i w efekcie spadek masy ciała,
  • napięcie mięśni wynikające z długotrwałego stresu,
  • spadek motywacji do wykonywania codziennych czynności,
  • objawy depresyjne, w skrajnych przypadkach myśli i próby samobójcze,
  • poczucie braku kontroli nad codziennością,
  • częste drżenie rąk,
  • poczucie braku sensu,
  • problemy trawienne,
  • wypalenie zawodowe.

 

Jak widać, wymienić możemy objawy fizyczne załamania nerwowego, jak również psychiczne. W obu przypadkach dochodzi do znacznego pogorszenia jakości codziennego funkcjonowania, co może mieć wpływ na życie rodzinne, społeczne i zawodowe. 

Ile trwa załamanie nerwowe?

 Nie da się wskazać konkretnego przedziału czasowego, po którym silny stres i powyższe objawy znikają. Każdy przypadek jest bowiem inny. Wiele zależy tu chociażby od powodów poważnego załamania nerwowego, jego przebiegu i działań poczynionych w celu jego wyleczenia. 

Jedno jest pewne – nie możesz stać bezczynnie. Brak reakcji na taki stan psychiczny prowadzi tylko do jego pogłębienia, co w skrajnych przypadkach kończy się tragicznie. 

Co zrobić przy załamaniu nerwowym?

 Żeby więc uniknąć najgorszego i pomóc sobie lub bliskiej osobie, warto działać. W jaki sposób? Bez względu na rodzaj załamania nerwowego, najlepszym rozwiązaniem wydaje się kompleksowe wsparcie terapeutyczne. 

Tylko wtedy można odkryć przyczynę tego stanu (czy jest wynikiem kryzysu psychicznego, czy winne jest traumatyczne przeżycie), jak również przygotować proces leczenia, który pozwoli się z nim uporać. 

W zależności od indywidualnego przypadku, wsparcie specjalisty polega na terapii psychologicznej lub farmakoterapii. Bardzo często obie metody stosowane są równocześnie. Tabletki na receptę pozwalają uzyskać pewną stabilność psychiczną, która ułatwia codzienne funkcjonowanie, terapia natomiast pomaga w zrozumieniu zaburzeń. 

To jednak nie wszystko. Ze stresem możesz radzić sobie także indywidualnie, czego dobrym przykładem są różne techniki relaksacyjne. Polegać mogą chociażby na ćwiczeniach oddechowych, medytacji, jodze, aktywności sportowej, czy też słuchaniu spokojnej muzyki. 

Co jednak istotne, tego typu techniki należy traktować wyłącznie jako wsparcie terapii, nie jej alternatywę. 

Jak wygląda kryzys psychiczny?

 Trudno nie dostrzegać wpływu kryzysu psychicznego na codzienne życie. Brak energii, unikanie kontaktów z innymi ludźmi, stany lękowe, napady płaczu, bóle mięśni – wszystko to utrudnia funkcjonowanie. I choć pojawić się mogą lepsze momenty, w dłuższej perspektywie nieleczone załamanie prowadzi do poważnej depresji. 

Jeśli więc dostrzegasz u siebie omówione wyżej objawy lub znasz kogoś, kto się z nimi zmaga, nie bagatelizuj sytuacji. Dobra poradnia psychologiczna to w takim przypadku najlepszy adres, pod który można się udać, by uzyskać specjalistyczną pomoc. Zapisanie się na konsultację to pierwszy krok, który pozwala wyjść z kryzysu. Im szybciej go wykonasz, tym lepiej.

Prowadzimy działania z zakresu profilaktyki i promocji zdrowia. Udostępniamy wyłącznie rzetelne informacje dotyczące objawów, diagnostyki oraz sposobu leczenia chorób. Naszym celem jest rozpowszechnianie wiedzy na temat higieny zdrowia psychicznego oraz sposobów radzenia sobie z problemami natury emocjonalnej. Powyższy artykuł nie stanowi porady lekarskiej w rozumieniu ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, a tym samym nie zastąpi konsultacji ze specjalistą.